Başar'lı Günlerim - Blogcu





ZELİŞ

Başar'lı Günlerim

• 19/8/2006 - TATİL DÖNÜŞÜ...

Sinirlerim tepemde. Ya iki defadır tatil ile ilgili bişeyler yazıyorum kaydetmeden siliniyor. Özetliyorum tatil iyi idi.  Şimdi fotolara geçiyorum.

 

 

 

Annesinin balı sudan önce korktu sonra çıkmak istemedi. Bu arada baba ısıt demeyi ihmal etmedi. Ayvalık'ın denizi çok soğuk.

 

 

Bana birşeyler anlatmaya çalışıyor. Zaten çenesi hiç susmuyor ki....

 

 

 

 

Kaldığımız evde çektik bu fotoyu. Surata bakarmısınız ne muzurluk yapsam der gibi bakıyor.

 

 

Bu çocuk kesin temizlik görevlisi olacak.

 

Evet Ayvalık'ı bitirip ordan Çanakkale'ye geçtik. Anneannem vefat ettikten sonra hiç tadı kalmadı oraların. Ama alışkanlık olmuş artık gitmeden olmuyo.

 

 

Başar'ın elindeki küçük darbukayı anneannemle beraber çardak festivalinden almıştık. Anneannem çok neşeli bir kadındı Allah rahmet eylesin. Bizi eğlendirmek için bu darbukayı çalar bize şarkı söylerdi.  Başar'ında bu darbukayla oynadığını görünce çok duygulandım. Çanakkale de de 2 gün kaldıktan sonra eve dönüş günümüz geldi.

 

 

 

Lapseki'den Gelibolu'ya feribotla geçerken

 

 

Mahsunlaştı birden uykusu geldi heralde....

 

 

 

Feribot iskeleden ayrılırken

 

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

• 10/7/2006 - TENİSTEYİM...

 

Eşim tenis dersi almaya başladı. Bizde Başar'la ona eşlik edelim dedik.

Keyifli bir gündü, Başar'da tenisi çok sevdi. Raketi elinden bırakmak istemedi. İnşallah ileride de tenisi sever.

 

 

 

 

 

 

 

Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

• 10/7/2006 - BİRKAÇ DOĞUMGÜNÜ FOTOĞRAFI...

Başar doğumgününde çok huyzudu. Mumlardan korktu. Huysuz ve tatlı oğlum...

 

 

 

 

Sevgili teyzesiyle beraber

 

Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

• 8/7/2006 - İYİ Kİ DOĞDUN İYİ Kİ VARSIN OĞLUMMM!!!!!

7 Haziran 2004 işte tam bu tarihta hayatımız değişti!. Evet artık evimizde minicik bir bebek vardı. Bu satırları Başar'ın doğum gününde yazabilmeyi çok isterdim ama ancak fırsat bulabiliyorum.

Başar tam iki yaşını bitirdi. İyiki doğdun oğlum, iyi ki varsın. Annen, baban, sevdiklerin hep yanında olsun. Sağlığın, sıhhatin, keyfin hep yerinde olsun, gülen yüzün hiç ama hiç solmasın.

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

• 3/6/2006 - Her geçen gün ne çok şey öğrenmişim meğer...

ÖĞRENDİM Kİ

Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.


Öğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli.

Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

Öğrendim ki...
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil
Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.

Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.

Öğrendim ki...
Olmak istediğim insan olabilmem
Çok vakit alıyor.

Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki...
'Bittim' dediğin andan itibaren
Pilinin bitmesine daha çok var.

Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.

Öğrendim ki...
Kahraman dediğimiz insanlar
Bir şey yapılması gerektiğinde
Yapılması gerekeni
Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki...
Para ucuz bir başarı.

Öğrendim ki...
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.

Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Öğrendim ki...
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.


Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.

Öğrendim ki...
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.

Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Öğrendim ki...
Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin
nereden geçtiğini bulmak zor.

Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Öğrendim ki...
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

 

Ataol Behramoğlu

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

Hakkımda

Herkese Merhaba. Bu sitede Başar'dan sonra hayatımda ne gibi değişiklikler oldu (olmakta) sizlerle paylaşmak istiyorum. Aslında bu blogu kurmamda bir arkadaşımın çok etkisi oldu. İlerleyen zamanlarda sizlere bu arkdaşımdan bahsederim.

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
Blog RSS

Kategoriler

Arkadaşlar

zelis
ardam
ebrunun
tahavebaha
Sayfa Güncel Sayfa:1 Toplam:2
| Sonraki Sayfa