Başar'ın Doğum Hikayesi - Başar'lı Günlerim - Blogcu





ZELİŞ

Başar'lı Günlerim

• 26/4/2006 - Başar'ın Doğum Hikayesi

Başar'a hamile kaldığımda 1 aylık evliydik. Hamile olduğumu öğrendiğimde bir süre psikolojik bozukluk yaşadım. Çocuk sahibi olma fikri bana çok uzaktı. Etraftan sinir bozucu yorumlarda başladı. Daha çok erkendi. Biraz evliliğiniz oturtsaydınız v.s. Ne yapalım oldu bi kere! Kendimi giderek alıştırma ya başladım. İlk 4 ay sabah bulantılarım çok fazlaydı. Hamileliğim geri kalan sürecini sorunsuz bi şekilde geçirdim. 9. aya kadar çalıştım. Ama patlamaya hazır bir bomba gibi olmuştum. İş yerinde koridorda benimle beraber bir kişi daha geçemiyordu

 

İzine ayrılma vakti geldi. Bilgisayarımı eve taşıyıp ufak tefek işleri evden yapmaya devam ettim.

Bu arada hastahane araştırmalarına başlamıştım. En sonunda Medical Park Hospital'a karar verdik.

Günler geçtikçe uykularım kaçmaya başlamıştı. (Çok korkakımdır da) En sonunda 7 Haziran geldi çattı. O gece hiç uyumadım tabii ki. Sabah eşim ve kayınvalidemle beraber valizimi alıp evden hastahaneye doğru yola çıktık. Bende heyecandan olsa gerek bir karın ağrısı başladı

 

Hastahaneye vardığımızda annem, babam, kardeşim ve teyzem bizi orda bekliyolardı. Odaya çıkıp yerleştik. Sonra ameliyata hazırlanma süreci başladı. Ve sezeyan vakti geldii. Ağlayarak sedyeye yatışım, herkese el sallayışım, ameliyathanede ilk mi diye sorulan sorular ve 1,2,3  uyuduuummm

 

Sonra Tugba hanım uyanın, uyandınız mııı gözümü açmaya çalışıyorum fakat ne mümkün. Bu arada iki çocugu sünnet için getirmişler . Onların çığlıklarına biraz olsun uyanabildim. İyimisiniz dediklerinde sadece ağrım var diyebildim. (oh olsun sana senmisin sezaryan isteyen) Bu arada doktorum Filiz Topuza teşekkür ederim. Hasta psikoloisinden çok iyi anlıyor olduğu ve beni rahatlattığı için. Beni ayılınca ameliyathaneden çıkardılar. Bizimkiler kapıda toplanmış. Başar nasıl dedim eşim çok iyi merak etme dedi. Odaya indiğimizde çok yorgundum. O gece hemşire Başar'ı odada yanımızda bıraktı ve Başar bütün gece ağladı İlk günden belliydi anlıyacağınız önümüzdeki günlerin nasıl olacağı.

 

2 gece hastahanede kaldıktan sonra nihayet eve dönüş vakti gelmişti. İşte oldu artık BAŞAR bebekle evdeyiz.

Evine hoşgeldin Annecim!

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz! :: Arkadaşa gönder!

• 2006-05-18 12:36:48 - :))))))))))))

Yazan: zelis
çok tatlı maşallah
Bağlantı

• 2006-04-26 16:48:43 - MAŞALLAH...

Yazan: aysemmm
Allah sizlere bağışlasın minik başarı çok tatlı görünüyor...ben de beklerim kızımın sayfasına...blog yolculuğunuz yeni başlamış, size kolay gelsin...sevgiler...
Bağlantı

Hakkımda

Herkese Merhaba. Bu sitede Başar'dan sonra hayatımda ne gibi değişiklikler oldu (olmakta) sizlerle paylaşmak istiyorum. Aslında bu blogu kurmamda bir arkadaşımın çok etkisi oldu. İlerleyen zamanlarda sizlere bu arkdaşımdan bahsederim.

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
Blog RSS

Kategoriler

    Arkadaşlar

    zelis
    ardam
    ebrunun
    tahavebaha
    Kayıt Güncel Sayfa: Toplam:
    Son Sayfa | Sonraki Sayfa